MONEY MANAGEMENT - DEEL 3
In dit artikel wordt de eerste money management strategie voor Forex gevorderden uitgelegd. Deze maakt gebruik van je historische trading edge. In de vorige twee artikelen over money management (zie Money Management – Deel 1 en Money Management – Deel 2) is al ingegaan op het belang en de theoretische achtergrond van dit instrument, en zijn twee eenvoudige strategieën voor beginners gegeven. Het huidige artikel bouwt voort op de vorige twee en het is daarom aan te raden om die eerst te lezen.
Trading history, edge en gemiddeld risico
In Money Management – Deel 2 is de Kelly-formule uitgelegd, waarmee je precies kunt uitrekenen welk percentage van je kapitaal je op elke trade zou moeten inzetten om je kapitaalgroei op lange termijn te maximaliseren. Daarvoor wordt er echter wel vanuit gegaan dat je precies weet ofwel wat je 'edge' is ofwel hoe groot de kansen dat je wint respectievelijk verliest zijn. Dat is in de praktijk nog niet zo gemakkelijk.
Als je al langere tijd aan het traden bent, kun je op basis van je trading history nagaan wat je gemiddelde edge en risico per trade zijn. Dit onderstreept ook meteen het nut van het bijhouden van een persoonlijk trade logboek. Niet alleen kun je zo achteraf bepaalde trades nog eens evalueren en bespreken met anderen (bijvoorbeeld op het ForexNews forum), maar na verloop van tijd geeft het je ook inzicht in hoe goed je aan het traden bent. (Op de korte termijn kun je dat inzicht er nog niet uit halen, omdat de sample size simpelweg te klein is; het resultaat wordt teveel verstoord door variantie.)
Om je gemiddelde risico per trade te bepalen, pak je al je verliezende trades uit het verleden, tel je bij elkaar op hoeveel pips je met die trades verloren hebt en deel je dat getal door het aantal verliezende trades. Er vanuit gaande dat je winnende trades niet wezenlijk anders zijn geweest dan je verliezende trades—je hebt immers een goed doordachte strategie en de winst of het verlies van individuele trades hangt meer van het toeval af; het gaat om het resultaat op de lange termijn van al je trades tezamen—geeft het resultaat van deze berekening een redelijke benadering van het gemiddelde risico waaraan je blootgesteld wordt bij een trade (uitgedrukt in pips).
Je edge is de procentuele winst die je op een trade haalt ten opzichte van het risico dat je daartoe neemt. Om je gemiddelde edge per trade te bepalen, tel je het totale aantal gewonnen en verloren pips van al je trades bij elkaar op en deelt dat getal door het totale aantal trades. Daarmee krijg je je gemiddelde winst per trade (uitgedrukt in pips). Door de gemiddelde winst nu te delen door het gemiddelde risico per trade, bepaal je je historische edge.
Een voorbeeld. Stel, je hebt vorig jaar 985 trades gemaakt, waarvan er 391 winnend waren en 594 verliezend. Je hebt je trades bijgehouden in een logboek (bij voorkeur in een spreadsheet), waarin ook per trade het aantal pips winst of verlies is aangegeven. De verliezende trades hebben je in totaal 14.343 pips gekost. De winnende trades hebben gezamenlijk 17.250 pips opgeleverd. Een benadering voor je gemiddelde risico per trade is 14.343 / 594 = 24,1 pips. Dat wil zeggen, áls je een trade verloor, kostte dat je gemiddeld 24,1 pips. Alle trades tezamen hebben je 17.250 – 14.343 = 2.907 pips rijker gemaakt, of tewel 2.907 / 985 = 2,95 pips per trade. Je gemiddelde edge per trade was dan 2,95 / 24,1 = 12,2%. Een erg goed jaar!
De reden om alles in pips uit te drukken in plaats van in Dollars of Euro’s, is dat op die manier de omvang van je trades niet uitmaakt. Als je soms trades maakt van een mini-lot, soms van enkele mini-lots en soms van een standaard lot, zijn de absolute bedragen die met de trades gemoeid zijn wezenlijk verschillend. Als je toevallig net wat meer grote trades hebt gewonnen en kleine trades hebt verloren (of andersom) kan dat het beeld ernstig verstoren. Als al je trades altijd even groot zijn, bijvoorbeeld 1 mini-lot, dan maakt het niet uit of je in Dollars of in pips rekent. Een van de principes van goed money management is echter dat je trades juist niet allemaal even groot zijn en dat je de grootte laat afhangen van het risico dat je loopt. We geven daarom de voorkeur aan het rekenen in pips.
Het bepalen van je positiegrootte
Hoe kun je deze informatie nu gebruiken om de optimale grootte van je posities te bepalen? Daarvoor moet je de Kelly-formule iets anders opschrijven. Zoals we in Money Management – Deel 2 gezien hebben is f* = (bp - q) / b. De factor bp – q is niets anders dan je edge. Voor wie zich dat niet goed voor kan stellen, wordt het in de volgende alinea uitgelegd. Als je geen interesse hebt in de wiskundige achtergrond en alleen de formule wilt gebruiken, dan kun je de alinea overslaan.
De edge afgeleid. In de formule f* = (bp – q) / b, staat b voor het aantal pips of het bedrag (w) dat je wint—áls je wint—gedeeld door het bedrag (l) dat je verliest—áls je verliest. Als je in een trade bijvoorbeeld de stop loss op 30 pips hebt gesteld en de take win op 90 pips, en je laat de trade zijn werk doen zonder tussentijdse aanpassingen, dan is b = 90 / 30 = 3. Je zou ook kunnen zeggen: b = w / l. We weten dat p de kans is dat een trade wint en q de kans dat hij verliest. Gemiddeld genomen is de winst (EV) op een trade EV = wp – ql. Als de zojuist genoemde trade een kans van 40% heeft om te slagen, dan is EV = 90 * 0,4 – 30 * 0,6 = 18 pips. Om je edge (e) als percentage van het geriskeerde bedrag uit te drukken, moet je EV delen door l. In dit geval is je edge 18 / 30 = 60%. Aangezien e = EV / l = (wp – ql) / l = p * (w / l) – q * (l / l) en b = w / l, geldt e = p * b – q * 1 = bp – q.
We gaan ervan uit dat je edge op een specifieke trade gelijk is aan je gemiddelde edge uit het verleden. Die aanname is niet altijd juist, omdat het kan zijn dat je net een super-lucratieve trade bent tegengekomen waarvoor je edge veel groter is dan normaal, of dat er juist niet zoveel gebeurt in de markt waardoor je edge kleiner is. Bovendien ontwikkel je jezelf als trader, dus zal je edge in de loop van de tijd groter zijn geworden, waardoor het gemiddelde uit het verleden een iets te negatief beeld geeft. Echter, omdat het heel moeilijk is om je daadwerkelijke edge in een specifiek geval vast te stellen, is het gemiddelde uit het verleden je beste benadering. Ook als trader moet je roeien met de riemen die je hebt…
Om de rest van het artikel te lezen moet je ingelogd zijn.
Vragen over dit artikel? Stel ze op ons forex forum
